Naar blog overzicht - 20-09-2017

Nepagenten observeren

Op weg naar mijn afspraak in Amsterdam heb ik een tussenstop op Schiphol. Omdat ik nog zeker 10 minuten over heb en niet op het perron wil wachten blijf ik even in de hal staan.

Vlak naast mij staan twee mannen van de marechaussee. Fascinerend toch die wapens. De mannen vallen op doordat ze tegen een muurtje aan hangen. Letten ze wel echt goed op? Ik bedenk me dat ik niet te hard moet oordelen. Het is natuurlijk zwaar werk als je de hele dag moet staan.

Dan komen er ook 3 politie agenten de hal in lopen. Een van de agenten ziet er een beetje slordig uit. Zijn jas staat open en wappert achter hem aan.

In een flits vraag ik me af of dit wel echte agenten zijn.

De mannen van de marechaussee lijken hetzelfde te denken. Ze volgen de 3 agenten nauwlettend en lopen ze zelfs een stukje achterna. Ze smoezen en wijzen wat. Ik ben blij om te zien dat de mannen van de marechaussee wakker zijn en goed opletten.

Een paar minuten later komen de slordige agenten terug lopen. Ze lopen recht op de mannen van de marechaussee af. De marechaussee mannen leggen hun handen op hun wapens…

De slordige politieman grijpt onder zijn wapperende jas…

De marechaussee gaat nog iets rechter op staan. Klaar om
in actie te komen…

Dit alles gebeurt op nog geen 10 meter afstand van mij. Een Hollandse western, recht voor mijn neus!

Toch blijkt het minder spannend dan gedacht. De slordige politieman laat een foto zien van iets of iemand en de mannen van de marechaussee knikken bevestigend.
Ik loop weg om mijn trein te halen. De spannende Hollandse western is afgelopen.

Of toch niet?!

Als ik een halve minuut op het perron sta word ik aangesproken….
Door de ‘nepagenten’. Of ik me kan legitimeren…

“Natuurlijk” zeg ik. Terwijl ik mijn ID-kaart pak vraag ik de collega van de slordige agent (die overigens een strak gestileerde baard had) waarom hij mij eigenlijk staande houdt. De ‘nepagenten’ waren duidelijk speciaal voor mij naar het perron gekomen.

“Zie ik er dan zó verdacht uit?!”

De strakke baardagent antwoordt me:
“Je viel op omdat je aan het observeren was”

“Oei, is dat niet goed dan, observeren?”
Ondertussen komt mijn trein aanrijden.

“Ben je niet op de hoogte van het nieuws ofzo?”

“Kan ik wel mijn trein gewoon nemen? En welk nieuws bedoel je?”

“Van de dreigingen”

“Is er nu een substantiële dreiging hier op Schiphol dan?”, vraag ik geïnteresseerd.

“Nee, dat niet. Maar je stond alles zo goed te observeren.”

“Ik keek hoe jullie je werk aan het doen waren. Dus het klopt dat ik aan het observeren was.”

“En… hoe doen we het volgens jou?”

“Wil je het echt weten? Ik dacht eventjes dat jullie nepagenten waren maar gelukkig letten jullie goed op.”

“Daar doen we het voor. En hier is je ID weer terug. Fijne reis nog!”

Ik spring snel in de trein en zoek een plekje. Als ik zit blijf ik een beetje verbaasd achter.
Moet ik nu blij zijn dat ik werd aangehouden of moet ik me zorgen gaan maken?

Ik stop in ieder geval niet met observeren.