Naar blog overzicht - 21-11-2017

De kracht van gastvrijheid

Ik wil je graag voorstellen aan een geweldige coach en veranderaar, namelijk Laura de la Mar!

Ondernemen is geweldig. Als professioneel dromenjager kom ik zoveel gave mensen tegen. Mensen met mooie dromen. Mensen die hun dromen najagen. Mensen die elke dag vol energie aan het werk gaan en in het leven staan. Daar krijg ik zelf ook ontzettend veel energie van. Om jou ook wat van deze energie te geven interview ik maandelijks een van deze mensen. Hun verhalen mogen gehoord worden. Het podium is even voor hen. Deze keer is het podium voor… Laura de la Mar!

Wat was jouw grote droom toen jij een kleine Laura was?

Oh wat een goeie vraag. Als ik terugkijk denk ik dat ik toen vele dromen had en niet één hele grote droom. Dat ging van dansen tot aan het hebben van een eigen bedrijf. Dat leek mij sowieso heel gaaf. Maar tegelijkertijd wilde ik ook wel brandweervrouw worden en kok. Een echt duidelijk doel had ik nog niet.

Dus op jonge leeftijd wilde je al een eigen bedrijf hebben?

Dat klopt, dat leiding geven zat er al in toen ik heel jong was. Ik vond het enorm leuk om dingen te regelen en organiseren. Als er een feestje georganiseerd werd, regelde ik dat en ik vond het mooi om mensen in beweging te krijgen.

Kan je iets vertellen hoe gastvrijheid in bedrijf is ontstaan? Want je hebt nu je eigen bedrijf.

Een paar jaar geleden werkte ik voor een organisatieadviesbureau en op een bepaald moment dacht ik ‘what’s the next step? Wat wil ik gaan bereiken?’. Op dat moment was ik al heel erg met gastvrijheid bezig. Maar dat was vooral nog in de zorg. Tijdens een reis heb ik er goed over nagedacht en mijzelf de vraag gesteld ‘Wat maakt mij nou echt gelukkig?’. Toen realiseerde ik mij dat ‘gastvrijheid’ telkens terugkomt in mijn leven. Het viel mij op dat je het overal tegenkomt. Dat het niet uitmaakt of je een gast, klant, patiënt of cliënt bent. Maar dat je door middel van kleine dingen zoveel verschil kan maken.

“Ik wil zo veel mogelijk mensen met het gastvrijheidsvirus infecteren en zo gastvrijheid te borgen in het DNA van bedrijven in alle branches.”

Zo is het idee ontstaan om Nederland een stukje gastvrijer te maken. En ja, dat liep natuurlijk al snel uit de hand. Want vanaf het begin hielp ik al verschillende branches, van kraamkamer tot aan uitvaartonderneming en alles wat daartussen zat. Steeds meer bedrijven gingen het oppikken. Ik wil zo veel mogelijk mensen met het gastvrijheidsvirus infecteren en zo gastvrijheid te borgen in het DNA van bedrijven in alle branches. Zo hoop ik de wereld gastvrijer een stukje gastvrijer te maken.

Wat is op dit moment je grootste uitdaging?

Op dit moment is dat de groei van mijn bedrijf. Ik ben een aantal jaar geleden begonnen als netwerkorganisatie. En werkte veel samen met zzp-ers. Op een gegeven moment wil je echt gaan bouwen aan je merk. Wat ik voor ogen heb. En als ik echt wil bouwen aan mijn bedrijf is het gewoon fijn om mensen in dienst te hebben. Dat is een logische keuze, maar ook een pittige. Als je het dan hebt over ‘dromenjagen’, in het begin van het eerste jaar heb ik mij echt verkeken op de hoeveelheid tijd die het kost om alles te regelen. Ik vind het gaaf dat ik daar nu een balans in heb gevonden.

Wat is jouw ultieme droom?

De missie blijft natuurlijk dat wij zo veel mogelijk mensen met het gastvrijheidsvirus willen infecteren. En dat geeft mij nog steeds ontzettend veel voldoening om hiermee bezig te blijven. Dus die missie verder uitbouwen en mensen infecteren op grote schaal is iets wat mijn droom blijft. Een persoonlijke droom is natuurlijk om een volgende boek te gaan realiseren. Eigenlijk kun je zeggen dat ik gewoon een heel tevreden mens ben. Het overkomt mij meer dan dat ik heel doelmatig bezig ben met dromen najagen. Mijn droom is mijn missie en daar hou ik aan vast. Dat past ook heel erg bij mij en bij mijn bedrijf.

“Het overkomt mij meer dan dat ik heel doelmatig bezig ben met dromen najagen. Mijn droom is mijn missie en daar hou ik aan vast. “

Pas keek ik toevallig de documentaire ‘Zorgeloos leven’ van Jos de Blok over een collectieve, betaalbare zorgverzekering zonder managers. En er was één zin die mij enorm triggerde, want hij zei: ‘het lijkt wel alsof er geen verschil meer zit tussen het bedrijf en een privé persoon’. En ik dacht, hij heeft gelijk. Ik werk met heel mijn hart en ziel aan mijn bedrijf dat het ook weleens goed is om een stapje terug te doen. En daar ben ik van de zomer mee aan de slag gegaan. Zo maak ik ook meer ruimte om te kijken welke droom ik privé nog wil verwezenlijken. Als ik erover nadenk, is het geen mij het meest gelukkig maakt, tijd spenderen met mijn vrienden en familie. Genieten van het moment, de vogels die fluiten, de zon.

Wie bewonder jij in je leven?

Ik heb geen bepaalde goeroes of mensen waar ik heel erg aan hang of mee bezig ben. Ik raak juist meer geïnspireerd door verhalen en ervaringen van mensen om mij heen. Het is niet zo dat één persoon mij drijft.

“Geen goeroes, presidenten of bekende personen, maar gewoon mijn moeder. “

Er is wel één persoon die enorm veel invloed heeft gehad, en dat is mijn moeder. Zij is een enorme sterke vrouw. Vanwege haar spierziekte heeft zij weinig energie, maar ze heeft een gave om altijd gastvrij te zijn voor anderen. Als je daar thuis bent, is er altijd wat lekkers bij de koffie. Niets is teveel. Ik weet ook dat ze na zo’n gezellige middag of avond de dagen erna helemaal gevloerd is qua energie. Maar het is voor haar zo enorm belangrijk. En het geeft haar zoveel energie op mentaal gebied, dat ze toch erg geniet van die momenten. Haar voorbeeld is wel echt bepalend geweest waarom ik doe wat ik doe. Geen goeroes, presidenten of bekende personen, maar gewoon mijn moeder.

Heb je nog één tip voor mij en de mensen die dit straks gaan lezen om ook zo te genieten van de weg in plaats van alleen het doel?

Ik zat eens op een terras in een diep gesprek en toen zei mijn gesprekspartner: ‘Hoor je de vogeltjes fluiten?’. En ik dacht ‘Huh, vogels?’. Toen besefte ik mij eigenlijk dat ik al heel lang geen vogels meer hoorde fluiten. Dat ik zo druk was met mijn gesprek, mijn bubbel en druk zijn, dat ik dat een beetje verloren had. Het hielp mij enorm om wakker te blijven en te genieten van elk moment. Dat gaat bij mij ook niet vanzelf natuurlijk, maar even hierbij stil te staan helpt mij om mijn gedrevenheid af en toe eens te temperen. Zodat ik kan stilstaan en kan genieten.

Wie zou ik volgens jou de volgende keer het podium moeten geven?

Henk van der Steen, Van Troje en Het nieuwe Werkoverleg.